Şu sıralar açılım krizi üzerinden sanki açılımın önünde engel milliyetçilik ve statükoyu savunmak gibi gösterilen bir söylem var iktidar partisinde. Milliyetçiliği yani vatanı sevmeyi ve vatana sadakatı ayrıca kötü sonuçları olacak değişim yerine mevcut hali savunmayı veya bu değişim ve çözümdeki yanlış yöntemleri eleştirmeyi bile gericilik veya asıl bölücülük gibi anlatan bir Başbakan var.

Tabi  CHP nin statükocu(değişimi reddeden) bir imaja sahip olması, Atatürk milliyetçiliğininde tam olarak tarif edilemdiği ve Atatürk'ünde siyasette telafuz edilmesi insanlarda olumsuz CHP algısı yarattığı için milliyetçilik ve statükoyu savunmak çok kolayca kötülenebiliyor Ak Parti ve kendini ilerici ve demokrat, değişmeye açık sayan sözde bazı medyacılar tarafından. Bu yüzden CHP ve MHP üzerinden işaretle adeta herkesin saldırdığı milliyetçiliği ve statükoyu yani mevcut durumu olumsuz sonuçlu kötü değişime(mevcut durumu) savunmanın ne demek olduğunu iyi anlamak gerek yoksa kavramlar gerçek anlamları bilinmeden çok mantıksız ilişkilerle zihinlerde yer alacak ve milliyetçili ve olumsuz değişime karşı statükoyu savunmak gericilik, çözümszüllük, bölücülük ve drabecilik olarak zihinlerde yer edecek.

Şuan başta köşe yazarları ve Başbakan Tayyip Erdoğan MHP ve CHP ve onların bazı siyasetçilerin üzerinden bu kavramların gerçek anlamlarından koparıp adeta aşşağılayıp yere vurmaya, karalamaya çalıştığı gibi yapmayıp sağduyulu ve mantıklı bakmak gerek bu kavramlara ve bu partilerin işaret ettiği tehlikelere. Öncelikle şunu iyi bilmek gerek milliyetçilik, şuan maalesef ırkçılık gibi sanki eş anlamlısı gibi anlatılıyor insanlara. Eğer milliyetçilik o kadar kötüyse çağrışım ve anlam olarak neden Hitlere ve Mussolini'ye milliyetçi demiyoruz?Neden bu ayrımı aydınlar ve siyasiler bile yapamıyor ve milliyetçiliği ırkçılık gibi kullanıp iç siyasetteki doğru ismi aşırı milliyetçi veya ırkçı demek yerine neden milliyetçi lafı kullanılıyor, ırkçılığa dair bir tehlike anlatılmaya çalışılırken? İkisi birbirine bu kadar mı yakın şeyler? Elbette değil milliyetçilik vatanserverliktir bir ülkedeki çoğunluk ırkın sevgiside değildir.

  Bu anlamda artık milliyetçiliği doğru anlamak gerek iyice. Şunu da çok iyi bilmek gerekir ki  dünyada emperyalist güçler ve emperyalizm olduğu sürece milliyetçilik hiçbir zaman tarif edilmeye çalışıldığıdı gibi demokratlıkla ve insan hakları ile kıyaslanacak ve onlara engel bir  düşünce akımı olarak gösterilemez. Milliyetçiliğin ülkeyi savunmacı ve korumacı psikolojisi emperyalzimden kaynaklanmakatdır.

  Kötü olanda şu ki milliyetçiliği ırkçılık kıvamında anlatan insanlar nedense emperyalizm(sömürücülük) gibi kötü bir kavramdan ya hiç bahsetmiyorlar ya da çok yumuşak telefuz ediyorlar. Oysa şu bir gerçek ki milliyetçilik kavramı her zaman savunma psikolojisi ve yaşadığı ait olduğu toplumu korumak ve ona sadakati tarif etmek ve vatanseverlikle ilgilidir.

 

  Milliyetçi olup son derece demokat, insan haklarını ve özgülüklerine saygılıda olabilirsiniz. Bir anlamda Milliyetçilik aslında mikro anlamda kişinin oturduğu kapının kapısını güvenlik gerekçesi ile kilitlemesidir veya tehlikelere karşı uyarıcı bir alarmadır o kapıda. Bunun makro düzeyde ülke düzeyinde anlamıda milliyetçiliKtir. Bunun bazı siyasetçilerin ülke kapmsamında düşünmesinin ve bu tehlikelerin onların önceliği olmasıda yadırganacak ve kötülenecek bir durum değildir.Milliyetçilikbağımsızlıkçıktır herşeydenönc ebir ülek için ve tarif ettiği en büyük anlamda budur ülkesinin milletini sevmekten öte. Bir nevi anne psikolojisidir yavrusuna karşı ama maalesef bizim batı sevdalısı ve emperyalsitleri ülkeyi aygınlatan güçler olarak görenler bunu anlamamakta çok ön yargılılar.

  Aslında asla milliyetçiliği ırkçılık gibi saldırganlık, sömürücülük, yayılmacılık ve asimilasyon gibi kötü şeylerin üzerine kuramazsın ve tehlikeli, gericilik veya demokrasi karşıtlığı olarakta gösteremezsiniz çünkü böyel bir şey değildir.  Ayrıca en önemlisi ve en çok yanlış algılanan şeyde milliyetçilik bir ülkenin hüvviyetine sahip çoğunluk ırka ait ve onu sevmeye yüceltmeye aitte bir kavram değildir aksine ülkenin tüm etnik ve ırklarına dair sevgi ve korumadır.

 Bir ülkenin milliyetini yani ve hüvviyetini taşıyan her ırkın ve etniğin hissetiği milliyetçilik aynı anlama gelir asla çoğunluk veya kurucu ırka ait bir sevgi, bağımsızlık isteği ve korumacılık değildir. Örnekle bir italyan asıllı kişi amerikada milliyetçi olunca italyan milliyetçisi olmaz amerikan milliyetçisi olur. Eğer amerikada yaşayan bu italyan "italyan milliyetçisi" olursa ancak o zaman ırkçı diye tarif edilebilir. Çünkü italyan ırkçısı diye bir deyim yoktur ve bu kişi amerika'da yaşıyordur, oranın hüvviyetine sahip olarak. Eğer orda sosyal hayatında italyan ırkını öne çıkarıyorsa yani milliyetetini öne çıkarıyorsa birincil öncelik olarak, o zaman ırkçı olması gibi bir durum çıkar ortaya. Çünkü italyan asıllı olan olmayan diye ayrım yapıyordur ve ırkçılık ayrımclıkla ilgili bişeydir. İlla üstün görmek manasında değildir ait olduğu etniği ve ırkı başka etnik ve ırklara dair. İŞte temel yanlış burda ve bu yüzden şuan Kürt lerle ilgili böyle sanki milliyetçilik kürtlere karşıymış gibi anlam var Türkiye'de ve MHP hedef tahtasına konmuş.

 Böyle bakarsanız aslında milliyetçiliğin çıkış noktasının çok  masum ve savunma amaçlı, korumacı ve bir o kadarda gerçekçi gerekçelere dayandığını anlarsınız. Ama elbette milliyetçilik birinin tekelinde de değildir  ve milliyetçi hassasiyeti insanlarında bazı tehlikeler üzerinden başkalarını hain ilan etmesi hakkınıda doğurmaz. Tabi tersten bakarsanız aynı zamanda miliyetçi hasssiyetin öncelikli olması birileirnin demokrasi karşıtı ve çözümsüzlük isteği manasınada gelmez. Veya bir partinin milliyetçi bir partili olmayı sürdürmek için başka şeylerin baltalaması gerektiğini düşünerek bir siyaset algısıda yanlıştır; Tayyip Erdoğan'ın "şehit haberi gelsin isteyenler var" veya "çözüm" istemiyorlar sözünün manasıda burdan geliyor sözleriye kast ettiği gibi. Zaten milliyetçiliği sadece  MHP nin adında var diye onun üzerinden algılamakta son derece yanlıştır ve genellemelerden kaçınmak gerek bu anlamda.

 Statükoyu savunmaya gelince burdan CHP üzerinden özellikle muhalefetken bazı gerekçelerle statükoyu savunması üzerinden bu partiyi kötülemekte tuhaf ve egreksiz bir genellemedir. Statüko yani mevcut hal eğer olumsuz sonuçlu ve yıkıcı şeylere sebep olacaksa elbette savunulabilir ve sırf bu yzüden hiç bir parti çözümsüzlük istemeyen ilan edilemez.