Türkiye'de seçim yasasındaki bir partinin milletvekili çıkarabilemesi ve aldığı oyu mecliste temsil etmesinin önündeki en büyük engel;  bildiğinzi üzre son derece eşitliksiz ve anti demokrat uygulama olan %10 barajıdır VE bu engel yüzünden toplumun aşağı yukarı %30 nunun oyu mecliste temsil edilememektedir. Demokrat olmaktan, hukuktan, adaletten bahseden bir Türkiye'de bu utanç verici uygulamalara son vermek her iktidarın birinci görevi ve önceliği olmalıdır.

Ancak bunu yaptıkları sürece gerçek bir siyasi parti ve parlementer olmuş olurlar. Bu seçim barajının tamamen kaldırılmayıp bir milletvekilinin partisinin toplamda alması gereken(%10) bir baraja takılması ve bu yüzden aldığı oyun sahiplerini temsil edememesi büyük bir siyaset açmazıdır.

Aynı şekilde yine devletin siyasi partilere hazine yardımında yine %7 lik bir baraj konması, bir siyasi partinin ahlaklı, hukuki ve faydalı bir siyaset yaspması  önündeki en büyük handikaptır. Hem sermayedarların desteğini alan hemde devletin desteğini alan büyük partilere karşı diğer partilerin bu duruma düşürülmesi büyük bir ayoptır. Ki bu cüzi bir meblağda olmayıp 100 lerce trilyondur. Ayrıca bu çirkinliğe ve siyaset ahlaksızlığına devletin yargısınında  Anayasa Mahkemesi olarak Anayasanın 68. maddesi  "Devlet Partilere yeterli düzeyde hakça yardım yapar" ilkesinin  ihlal edilmesine karşılık açılan davayada  “Yeterli oranda seçmen kitlesinin güvenini kazanamayan bir partinin, milli iradenin oluşumuna güçlü partiler gibi katkısı düşünülemez” kararı ile göz yumması ve bu haksızlığa ortak olması ayrıca büyük bir utançtır.

Yapılması gereken şey seçim barajının tamamen kaldırılması ve hazine yardımının ise toplam hazine yardımının seçmen başına tutarı kadar her partinin aldığı oy oranıyla çarpılarak o partiye verilmesidir. 

2010 hazine yardımı haberi için : 

http://www.kovpartisi.net/index.php/haberler/167-2010danhazineden-3-partiye-yardim-yagacak-ama-diger-partilere-zirnik-yok 

1. Herşeyden önce siyasette saygılı olunuz ve ne olursa olsun hakaret etmeyerek, aşşağılamayarak siyaset yapın ve biri sizi buna sevkedecek olsa bile bunu korumaya çalışın. Ülkemiz iç siyaset düşmanlık seviyesinde hissedenler çok fazla bu doğru bir anlayış değill. Oysa bu siyaset üslubu başta hakaret edilen için çok çirkin ama haklı olsa bile hakaret eden için ise daha büyük bir ahlaksızlıktır. Çünkü hakaretiniz sizle onun arasında değil tüm topluma içinde cerayan ettiği ve etkileşimli sonuçlar doğuracağı için bir vebali vardır ve  ne kadar haklıda olsa bu vebal hakaret  itibarıda görmemesi gerekir.
2. İkincisi asla siyaseti bir maç fanatizminde görüp galip gelmek amaçlı görmeyiniz. Çünkü en nihayetinde sizi başkalarının oyları galip yapacaktır ve galip gelmek için insanları etkilemeye çalışmayınız çünkü onlar sizin gibi düşünerek hareket etmezler.Siz sadece doğru olanı söyenin ama az ve z konuşun. İkna etmeye çalışarka çok şey söylerseniz zihinizin kontrolü sizden çıkar bilinçatınız konuşmaya başlar.
   
3. Üçüncüsü asla konuları çarpıtmayın. Çünkü bir konuyı çarpıtıp başka yerlere çekerseniz asla söylemek istediğinizi söyleyemezsiniz karşınızdakide size çarpıttığınız şey üzeriden yeni cevaplar veriri ve insanalrın kafasını karıştırırsınzı tıplı günümüzde olduğu gibi. Dikkatli bir mantıkla bakarsanız şuanki siyasetin çoğu söylemleri çarpıtam ve abarma içerir öngörüler dışında.  
4. İçini dolduramayacağınız örnek veya kanıt gösteremeyeceğinzi iddialara ve söylemlere girişmeyin.
5. Yanlış anlamayın asla birisi bir şeyi sadece tespit yapmak ve analiz etmek içinde söyleyebilir. Onu hemen bir ön yargıyla ele alıp sizin savunduğunuz şeye karşıt bir şey olarak görürseniz dikkat çekileni kaçırırsınız. Maalesef günümüz siyasetindeki en kötü şeylerden biride bu etrafat öyle algılması kısır insanlar varki söyledğinzi herşeyi sadece karşı olmak olarak algılayabiliyor.
6. Asla etiketleme ve karalama siyaseti ile siyaset yapmayın. Her zaman bilgi ve analizle konuşun ve insanları bir yere koymaktan ziyade onu çözümleyici şeyler söyleyin.
7. Sizinden katkılarınızı bekliyoruz bize iletişim bölümünden yazınız

 "Çanakkale Savaşı’nda 200 bin şehidimiz vardı, hepsinin anası ağladı. Kimse çıkıp bu savaşı bitirelim demedi. Kurtuluş Savaşı’nda, Şeyh Sait isyanında, Dersim isyanında, Kıbrıs’ta analar ağlamadı mı? Kimse analar ağlamasın, mücadeleyi durduralım dedi mi? İlk siz diyorsunuz. Çünkü sizin terörle mücadele cesaretiniz yok”

Öymen’in  burda muhtemelen mantıksal bir analiz yaptığı ortada bilinçaltı ve gizli kasıt okumasından öte bir şey var, yani bir olaya karşı olurken onu mantıklı gerekçelerle ele alıyor, örnekler eriyor ve kanıtlamaya çalışıyor. Ne var Allah aşkına bu sözlerde şimdi? Gerçek içeriğinde  ABD eksenli bir Irak planı bizim açımdan ise terörün çözümü veya aksi  sonuçları itibrariyle ülkeyi bölebilecek olan "Analar Ağlamasın" sloganlı bir açılıma karşı tarihten böyle bir mantıksal gerekçelerle karşı tespitler sunmanın neresinde hata var mantıken? Ha şunu diyebilirsiniz burdaki mantık haklı ama bunların bazılarının içinde ciddi sıkıntılar var hukuken ve bunlardan emsal olmaz anlaşılır. 

Ama kalkıp bunu böyle görmeden sadece birini alıp ondanda çarpıtma yapıp kararlama siyaseti için kullanırsanız insafsızlık ve haksızlık edersiniz ve konuyu çarpıtırsınız ki çokta başarılı olursunuz bu tarihini bilmeyen cahil toplumda.  Artı şu da var nasıl ki "Analar Ağlamasın"  sözü en cahile yönelik ve genel  bir siyasi söylem içeriyorsa ordaki tarihten verilen örneklerdeki mantıkta aynı seviyeden siyaset mesajı içeriyor.

Kalkıp siz  eğer konuyu prof. düzeyine çekip Dersim’den haberi bile olmayan insanlara tarih analizi yaparsanız orda "dur derler" derim. Çünkü amaç ve niyet değişiyor burdan itibaren. Oysa Öymen’in amacı ve kastettiği şey basit; teröriste ve isyankara devlet insancıl gözle bakıp vicdan hesabı yapmaz, yapamaz diyor  ve o meclisin tamamı bunun altına imza atar yanlız konu çarpıtıp burdan siyasi rant isteyenler hariç.

Bazı insafsız ötesilerde Öymen’in burda bir yöntemi kastetiğini onunda isyan ve terör olan bölgenin yokledilmesi olduğunui işaret ettiğini dile getirmektedir Dersim olaylarında bunun yapıldığıan işaret ederek. El insaf biraz bu kadarda fantazi ve her şeyi kötüye yorma siyaset ahlaksızlığıdır. Hadi öyle olsa bile bunun üzerine bu şekidle bu söylenmez çünkü en nihayetinde Dersim’de  toplum bilincinde en fazla bilebildiği bir Şeyh Said ayaklanması kadar mana taşır.

Yani varsa Onur Öymen’le bir bu konuda karşı düşünceniz çıkar ona söyler cevap verir ve bilgilendirirsiniz yoksa bunu toplumsal bir gündem siyaseti mazlemesi ve siyaset rantı için kullanmazsanız. Çünkü en nihayetinde bu konu tarihin alanına daha çok girer siyasetten çok. Ki ordaki kasıt mantıksaldır yani "dersim olayını bastırmaya giden askerlerin anası yokmuydu ağlamadılar mı?" demek güncelde haksızda olsa Irak’a zorla giden bri Amerikan askerinin anası yokmudur o da ağlamaz mı manasınada gelir çok kolay. Bunu kimsenin anlayamacağı ve hemen hurra sadırıya geçtikleri için belkide Onur Öymen muhtemelen mantıksal analizini ve örneğinide bir kenara bırkakıp Atatürk’e sarıldı. Reel politika ayrı vicdan ve haklılık ayrı? Orda kastedilen reel devlet poltikasıdır herkesin kabul saydığı aşağı yukarı ama tbaiki kimsede olsun istemez bir isyanı haksız yöntemlere başvurarak durdurmayı ama isyan hakszılık içeriyor ve çoğunluğun huzurnu bzomaya yönelikse maalesef haksız o bastırma yöntemelride yapılıyor ve dozuda olmuyor bunun

Öymen’in bahsettiği şey muhtemelen devlet gerçekleridir ki o gerçekler için her yıl gençlerimiz şehit oluylar. Yoksa vicdananen zaten çok saçma değil mi bir Kürt annenin bir oğlunun asjerde diğerinin dağda olması ve bunların savaşması veya aynı ülkenin evlatlarının birbirini öldürmeye çalışması. Ama konu bu değil orda birisi terörist diğeri vatana bağlı ve yapıcı olan asker. Dersim olayları da bir ayaklanma ve isyan ve içeriyorsa durum aynıdır. Ha bunu "bastırmada ölçü kaçmıştır katliam yapılmıştır" derseniz ki bu da görecedir gene ve tarihin konusudur ama mantık ve konu itibariyle devlet olduğu için siyasette içerir ve Onur Öymen muhtemelen bu yönde bakmıştır ve demekki çok gerek duymuştur "Analar Ağlamasın" açılımın gelebielcek büyük bir zararına karşılık gerekçe olarak bile kullanmak zorunda kalmıştır ki; bunu toplumun çoğunluğu tercih eder yani böyle bir ABD eksenli  açılımla bölünmektense eğer bir isyan ve iç savaş olursa konuay analar ağlamasın diyen çoğunlukta vardır. Ki eğer yarın öbürgün güneydoğuda öyle bir ayaklanma olursa ki bu teröre açıkça destek veren dtp nin beyin yıkmasıyla ve provakasyonu, kışkırtması ile olmuştur ve ordunun bunu bastırmasında hukuk aramasını bekleyecek çok az kişi vardır. Çünkü sonuçta büyük çoğunluk için dtp ve ABD ve AB eliyle bölünmeye karşı olarak böyle bir devlet ve ülke hakkımız vardır

Maalesef Türkiye de siyaset mantık içermeği için böyle çarpıtmalar çok oalcka ve burdan abuk ve insafsız yorumlar yapacağız.

Kaldı ki burdaki Şeyh Sait isyanı, Dersim isyanı, Kıbrıs konularında daha henüz bir toplumsal bir bilinç yok ve daha yeni konuşulmaya başlanıyor ki ve o da anca böyle yanlış veya doğru örneklerde kullanılarak ki biz daha incelemiş değiliz toplum olarak bu tabuları. Nerdeyse Tabu olan bu konularıbu şekilde deşmek ve siyasi rant için kullanmak asıl tarih soykırımcılığıdır ve biraz yavaşın(yavaş olun) denmeli size

Evet, Kadir Topbaş bir nevi soykırımcıdır çünkü; 15 milyonluk bir şehrin ulaşımıyla yani hayatıyla zorba ve tekel şekilde istediği şekilde oynuyor. Milyonlarca insanın hayatıyla bu denli oynamakta bir tür soykırımdır. Çünkü ulaşım hakkı demek bir şehirlinin o şehirde yaşadığının belirtisidir. Eğer bu hakkı elinden adığınız zaman tıpkı bir faşist diktatör lider gibi soykırım yapmış olursunuz.

Bu zammın iki anlamı vardır; birincisi Kadir Topbaş yönetimindeki İBB iflas ettirimiştir ve bedeli vatandaşa ödetilmeye çalışıyor. Çok şey yapayım derken İBB yi batıran basiretsiz Kadir Topbaş ve yönetimi tek çıkar yol olarak bu bedeli vatandaşa ödetme yolunu seçmiştir. SON 6 AYDA DOLAYLI DİREKT ZAMLAR %70 i geçmiştir.

Ali Müfit Gürtüna dönemine göre toplu ulaşım %100 den fazla artmıştır ve zam dışında aktarma ücretsiz  aktarma uygulaması ve aylık sınırsız ulaşımın sınırlı hale getirilmesi gibi bir çok haksız uygulamalar aralıksız olarak yapılmıştır. Örneğin bundan 5 yıl önce sınırız ulaşım 50 TL ve sınırsızken şimdi 110 TL olmuş ve sınırlı hale getirilmiştir.

 Zammın ikinci manası ise Kadir Topbaş'ın ulaşımı çözme projesinin iflas etmesidir ve çözüm olarak artık yolcu sayısını zam yaparak azaltma yoluna gitmeyi uygun görmektedirler. Burda amaç artan yolcu sayısına cevap verememeye yani acizlikleiren ve beceriksizklerine basit uğraştırmayan bir çözüm bulmak yani İBB beceriksizği ile karşılayamamadığı toplu ulaşımı yolcu sayısını azaltmayı çözüm görerek çözüyor ama bir yandanda zarar etmemeye hatta daha çok sömürmeyi istiyor. Yani zam yapınca millet evine kapanacak ve toplu ulaşıma binmeyecek,  mecburen kapanmayanlarda fahiş fiyat ödeyip aynı ciroyu hatta daha fazlası elde ettirtecek.

Bunun anlamı ise şudur Kadir Topbaş 5 senede toplu ulaşımda katliam yapımıştır ve herkesi semtinden çıkamayacak hale getirmiştir. Çok ilginçtir araba sahipleri için ücretsiz kavşaklar, yollar, tuneller yapan Kadir Tobpaş nedense bunun bedelini toplu ulaşımla bir yere giden fakir ve orta gelirli İstanbul'luya yaptığı yapmadığı herşeyin bedelini % 100 e yakın zam yaparak fazlasıyla  ödetmiş oluyor. Zengine, araba sahibine sessiz asfalta kadar her türlü hizmeti bedavaya yine halkın parasıyla yapmışta oluyor ayrıca. Ve artık istifa etmesinin ve giderkende özellikle son altı ayda yaptığı tüm zam ve kısıtlamaları da geri almasının vakti gelmiştir.