Bir liberal olarak uzun bir süre medyadaki liberallerin en aklı başında objektif ve Türkiye’ye en  faydalı şeyleri savunduğunu düşündüm durdum. Hatta onlara "liboş" denmesini büyük bir haksızlık olarak gördüm hep. Çünkü insanlığa en büyük bireysel hakları layık gören liberalizmi savunuyorlardı ve kahramanlardı bir nevi Türkiye gibi tam tersi işleyen bir ülkede. En büyük etkendi insan hakları, özgürlükler, demokrasi ve hukuk gibi toplumun büyük ihtiyaç şeyleri onların yüksek sesle dillendiriyor olmaları bu anlamda onları destekliyor ve taraflarında görüyor olmamın sebebiydi. Ta ki Ak Parti’nin çökmeye başladığı dönemlerde muhafazkar liberal ve liberal demokratların  gazeteciliği bırakıp tamamen yandaş medyalığa soyunması ve karşı oldukları herşeyi birden evrensel değerler ve Türkiye’deki mevcut bozuk düzen üzerinden açıklamak yerine CHP, TSK, MHP, Ulusalcılar ve milliyetçiler üzerinden açıklamaya çalışmaları epey şaşırttı beni. Anladım ki sonra  aslında onların gerçek birer insan hakları ve özgürlükleri savunucusu, vatansever ve aklı selim insanlar olmadığının kanıtıydı bu yandaş medyaclığı çok rahat yapabiliyor olmaları.

 

Çünkü bu savundukları evrensel iyi şeyleri artık toplum gerçeklerinden bağımsız olarak bir tür batı siyaseti aşkı ile kendileri için, görmek istedikleri ideallerin gerçekleşmesi ve egolarının tatmin olması,  toplum için değil kendilerine göre belirledikleri karşıt düşman görüştekileri yenmek için ve içinde bulundukları medyanın iktidar yanlısı olması amacıyla savundukları yaptıkları gerçeğiyle yüzyüze kaldığımda çok şaşırdım.

 

Türkiye siyasetinin ihtiyaçlarını ve bunların gerçekleşmesini sırf görüşlerine yakın bir iktidar ve patronları öyle istiyor diye savunmları ve bu bunu son sürat iktidarın mevcut yanlışları dillednirmek eyrien muhalefete saldırarak yapmaları gerçekten çok çirkindi. Savunduklarınıda kabul edilemeyecek yanlışları artık  toplumun nereyse tamamı tarafından kabul edilen ve çökmeye yüz tutmuş bir ikditara endekslemeleri ve bunu hala toplum için demokrasi için son fırsatmış gibi empoze etmeleri aslında bu aydın/köşe yazarı türünün varlığının aslında ülke için son derec etehlikeli olduğunu ve bu insanların gazetecilik yapmayarak topluma zarar verdiği gerçeğinide ortaya çıkarıyor. Bu yüzden vatandaşın bu aydın kisveli sözde aydın ve köşe yazarı güruhu ciddiye almaması gerekir. Söylediklerinde devamlı kullandıkları insan hakları, özgürlükler, demokrasi ve hukuk gibi göze hoş gelen mesaj ve analizlerini dikkate almadan uzak durmak gerek.

 

Bu köşe yazarlarının gazetecilik ahlakı bir yana liberalliğide ilkesizce temsil ederek aslında yıllar evvel söylenen "liboş"deyimininde haksız bir etiketleme olmadığını, toplumun genetiğ ile kendi çıkarları ve medya kuruluşlarının çıkarları için çok fütürszca oynadıkları gerçeğide teyit ediliyor.  Bunun az bile olduğunu hatta "hain" demenin de hak olduğunu belirtmek gerek yaptıklarına karşı. Çünkü yaptıklarını özgürlük ve düşünce özgürlüğü ile açıklamak mümkün değidlir yaptıkları şey toplumun hayatı ve kaderiyle bazı evrensel gelişmiş değerleri üzerinden rahatça oynamak ve kendi gibi düşünemeyenleride yerele özgü koşulların sonuçlarında gerici ilan etmektir. Eğer böyle gericilikle suçlarsanız biride size çok kolayca hain diyebilir. Burdaki hainlik vatan hainliğinden ziyade toplum gerçeklerine ve emanetlerine kendince üst olan değerler üzerinden ihanet etmektir.

 

Şunuda biliyorum aranızdan bazıları bana "uyanda balığa gidelim biz onların zaten çiğerlerini biliyorduk"dediğinizide ama ben inanmak istemiştim liberal demokratların ve muhafazakar liberallerın bu kadar ucuz olamacaklarını düşünmüştüm.

 

Bir yandan bunu iyi niyetle çözmeyede çalışıyorum, bu ilkesiz ve kendini kullandırtan bu zihniyetliler neden bu tür büyük bir hata yaptılar ülkeye ve bunun onlara ödeteceği büyük bedeli nasıl kabullendiler sene 2009 da diye anlamış değilim.  Ama anladığım bir şey varki yıllardır büyük beklentileri olan bu güruh bu iktidar dönemindeki bazı iyi gelişmelerle bir tür sahte cennet yaşadılar ideallerine dair ve bu da onlarda akıl tutulmasına sebep oldu bir patronlarının Ak Parti’ yanlısı olması buna tuz biber ekti. Tabi bazıları hariç örneğin Mehmet Altan açık ve net olarak "AB den başka kimse bizi adam edemez" diyecek kadar kişiliksiz bir siyaset ahlakını çoktan yedirmiş derisinin altına. O yüzden ona söyleyecek laf bile yok ama. Ya diğerleri usta olanlar nasıl bu iktidara bu kadar destek olur hele Mehmet Barlas ki Özal’ı görmüş biri kalkıp Tayyip Erdoağan siyasetine nasıl taraf olur bu kadar süreyle?

 

 İşte bu açıdan bakarsanız aslında statükocu, askerci, gerici, milliyetçi, faşist, asıl bölücü, darbeci olarak çok eleştirilen muhalefetin aslında daha tutarlı, ilkeli ve ülkenin gerçeklerine bağlı oldukları ve ideolojik egoistlikleri, intikam ve hırs politikasına sahip olmadıkları ve savundukları bağımsızlık ve milliyetçilik gibi değerleride geçmişten aldıkları acı derslere ve gerçeklere dayandırdıklarını, medya patronlarının isteklerine boyun eğmeyen ve ülkeyede zararlarıda olsa savundukları şeylerin kendileri için değil ülke için savunduklarını rahatça savunan insanlar olduklarınıda  görebilirsiniz.Bu yüzden 2. Cumhuriyetçilerden ve Tarafçılardan, Sabahçılardan, Zamancılardan Yandaş Medya diye tabir edilen o medyadan uzak durunuz ve sakın bir tercih yapmak zorunda hissedip CHP, TSK, MHP ve TSK ya kıyasla onlara taraf olmayınız çünkü; onlar herkesten daha çok demokrat ve özgürklüçü olsalarda ancak iktidar güdümünde bunları ilkesizce savunacak çapta demokrat ve özgürlükçüler sene 2009 da bile.