Bir çok insan aydın çevre önderliğinde ve iktidarla sözde "kürt  sorunu" denen şeyin nasıl çözüleceğinden bahsedip duruyor ve bu siyaseten hemen mümkünmüş ve buna çok yakınmışız gibi gerçek olmayan entellektüel beklentilerle demokratik açılımdaki yanlışları dile getiren muhalefeti ve bazı kesimleri suçlayıp duruyorlar. Oysa birincil konu terördür ve ikisi birbirine bağlı ve aynı şey değildir. Yani sanıldığının aksine terörü bitirecek şey  "kürt sorunu" denen şeyin çözümünde de değildir çünkü; en nihayetinde "kürt sorunu" denen şey hükümetler ve dtp işbirliği ile uzlaşma ile çözülse bile bundan memnun olmayacak kindar, radikal bir pkk sempatizanları her zaman bulunacak ülkede ve tatminszilikleri ile bunlar dağ çıkmaya ve şehirde terör eylemi yapmaya devam edeceklerdir.  Kaldı ki zaten "kürt sorunu" denen şeyde asla tamamen çözülmeyecektir yanı sebeple çünkü; bazı gelişmeleri çözüm olacak şeyler yapılsa bile bunu siyaseten yeterli bulmayacak büyük bir radikal kesimde var güneydoğuda ve ülkenin çoğu yerinde. Şimdi bu şekilde gerçekçi bakarsanız bu terörist zihniyetin oluşmasına nasıl engel olacağımıza ve bu radikal pkklıları ve radikal kürt ırkçılarının çoğalmasını nasıl engelleriz ona bakalım.

 

  Askerdeyken gördüğüm kadarıyla ortalama bir Türk bile 15 aylık zorunlu askerlikten epey sıkıntı duyarken güneydoğudan terör bölgesinden gelen bir Kürt'ün daha sıkıntılı olduğu gerçeğini görmemiz gerek. Bu yüzden şunuda düşündüm hep 15 aylık zorlu bir askerlik sonrası bir Kürt etnikli bir Türk güneydoğulunun  TSK'ya ve Türkiye'ye kin besleme ihtimali ve bunu askerden döndüğünde diğer kürt etnikli arkadaşlarına anlatıp "askere gideceğinize kaçın, siyasi mücadelenin her türlüsünü yapın veya dağa çıkın" mesajı verme ihtiamli çok yüksektir. Hele evli şekilde askere gidip sıkıntı çekenlerin daha sert ve insafsız propaganda yapması daha muhtemeldir.

 

    Bunu görmezden gelemeyiz zaten bir Kürt etnikli Türk çocuğun apoyu çok kolay ve inanarak büyük bir önder ve kahraman görebilecek kıvamda olmasının altında bu zihniyetin yaptığı anti oru ve anti Türkiye propandasının yaygın olmasıda yatar. Bu anlamda bakarsanız terörü çözmek ve dağa çıkışları engellemek ve radikal pkk ve dtp semptizanlarının çoğlamasını önlemek için bir an önce tamamen profesyonel askerliğe geçilmeli bunun yanındada bu geçişi yumuşatmak içinde  isteyenlerin gidebileceği 3 aylık gönüllü askerlik gibi seçeneklerinde sunulması gerekir. Çünkü  şunuda düşündüm askerde hep pkk ve dtp sempatizanı bir vatandaşın 15 aylık zorunlu askerliği ve ordaki süreci "vatan görevi" değilde Kürt etnikli Türklerin zorla  Türkleştirilmesi ve tek tipleştirilmesi olarak algılamasıda yüksektir ki sanıyorum dağa çıkan yada polise askere taşa atan o çocuklara bu çoktan empoze edilmiştir.

     Sanıldığının aksine böyle bir uygulama kürt etnikli vatandaşlarımızı ülkemizden iyice soğutup koparmayacak aksine daha sempati ve güvenle bakmlarını sağlayacaktır onlrın orduya. Aksi takdirde haburdaki o manzarların daha kötüsü ve şehit ve gazi yakınlarını daha da üzecek gelişmeler olacaktır ve bu terör ve siyasi taleplerin yarattığı gerginlik artarak devam edecektir. Çünkü her ne kadar kabul etmesekte güneydoğuda biriken kötü bir propaganda enerjisi var ülkenin ortak değerlerine karşı. Örneğin son derece naif bir vatana bağlılık yemini olan ve tüm ülkeye hitap eden "Ne Mutlu Türküm Diyene" sözüün onlara kahir verici bir aşşağılama olarak gelebilmesinin altında bu yaygın kötüleme ve beyin yıkama propagandası yatar. Bu bir psikoloji meselesidir burda ve emirle sona ermez ve o insanların sağduyulu olmalarını ve gerçeği anlamalarını beklemektense bir an evvel bu psikolojiyi onların bilinçaltından koparıp atacak bu tür nötrleştirme politikaları geliştirmek gerek.

   Bu anlamda profesyonel askerliğin terörün çözümünün içerdeki en büyük adımı olduğunu düşünüyorum ve "kürt sorunu" denen şeyinde en en ömeli anahtarı olacaktır bu. Ve geç kalınırsa bunu yapmadığımız için çok pişman olacağımız günlerinde geleceği yakındır.  Bu birikmiş kötü enerji bizi iç savaşa ve ardından bölünmeye götürmeden bu tür işi temelden çözen yapısal rehabilite ve güven politikaları yapmak zorundayız. Buna hükümetleirnde ordu yönetimininde sıcak bakmasıgerekir. Çünkü bu iş karşılıklı siyasetle ve silahla çözülemez bu işin altındaki psikolojik kodları silecek rehabilite politikaları gerekiyor bunlardan en önemliside askerlikle ilgili olanıdır. Ekonomi bile halledemez bu psikolojinin yok olmasını çünkü bu seferde yarı burjuvazi ve sivil inisiyatfi sahibi ve geçmiş kayıp yıllar gören ve bunun hesabını soran bir kürt ırkçılığına dönüşecektir ordaki ekonomik iyileşme eğer bu psikoloji profesyonel askerlik adımı ile yokedilmezse.